وقتی که همه دنیا چشم شد و خیره به تابوتهای شهدا دوخته شد
سوار بر قطار زمان به سال 61 هجری قمری میرویم؛ در ایستگاه نینوا پیاده میشویم و تاریخ را به نظاره مینشینیم. صحرای نینوا شاهد نبردی ماندگار است. یک طرف حسینبن علی علیهالسلام و یارانش که سمت درست تاریخ ایستادهاند و یکطرف، لشکریان یزید که تمامی پَستی، رذالت و شقاوت را یکجا به نام خود ثبت کردهاند.
پیام آمد که اگر با یزید بیعت و سازش کنی، به تو امان میدهیم؛ ولی حسین علیهالسلام فرمود: «مثلی لا یبایع مثله»؛ مانند من با مانند او بیعت نمیکند...
و همین یک جمله کافی بود تا در صحیفهی تاریخ ثبت شود که حسینیان و آزادگان با یزیدیان بیعت نمیکنند حتی اگر 1400 سال از این فرمایش گهربار امام گذشته باشد.
ما تبلور این کلام نافذ امام را در انقلاب اسلامی دیدیم، آنجا که آقا روحالله خمینی با تکیه بر مکتب حسین علیهالسلام با شمر زمان یعنی شاه ملعون بیعت نکرد، در مقابله با امریکای جنایتکار و صهیونیزم بینالملل، سمت درست تاریخ ایستاد و پرچم حق را برافراشت. پس از او هم خَلَف شایستهاش آقا سیدعلی خامنهای که خود را زیر بیرق ابالفضل میدید، بر اساس همان فرمایش سیدالشهدا علیهالسلام که فرمود: «مثلی لا یبایع مثله»، در سختترین شرایط با دشمنان قسمخوردهی این مملکت بیعت نکرد و سمت درست تاریخ ایستاد و قهرمانانه به شهادت رسید.
شاید ترامپ ملعون در مخیلهاش نمیگنجید که با شهادت این پیر فرزانه، دنیا برای خودش و همپیمانانش به جهنم تبدیل میشود؛ اما اینگونه شد و از روزی که با غرور خبر کشتن رهبر عزیزمان را داد تا به امروز، یک قطره آب خوش از گلوی نحسش پایین نرفته و ترس از انتقام، دنیا را برایش به سوراخ موش تبدیل کرده است.
وقتی که تمامی دنیا چشم شد و به تابوت رهبر شهید ایران دوخته شد، معادلات دشمن بههم ریخت. بزرگترین تشییع جنازه قرن رقم خورد و دهها میلیون نفر در ایران و عراق به موج مشایعت کنندگان پیوستند و صحنههایی را رقم زدند که مغز کوچک دشمنان این امت، قادر به درک و هضم آن نبود.
قائد شهید امت، در تاریخ نهم اسفند 1404 به شهادت رسید و از آن زمان تا روزی که مراسم وداع و نماز و تشییع برگزار شد، مردمِ مبعوث شده به مدت 125 شب در خیابانها پرچم خونخواهی برافراشتند و موکبها را برپا کردند و نگذاشتند گذر زمان، این حادثه عظیم را به فراموشی بسپارد و این روند همچنان ادامه دارد.
از سیزدهم تا نوزدهم تیرماه 1405 که زمان وداع، نماز، تشییع و خاکسپاری بود، همهی دنیا چشم شد و به تابوتهایی دوخته شد که عزت و عظمت و غرور و صلابت یک ملت را با خود حمل میکردند.
شهدای عزیزمان به زیارت عتبات هم مشرف شدند و ملت غیور عراق به شایستگی میزبانی کردند. مشهدالرضا ایستگاه آخر این کاروان بود که دل ملتهای زیادی را با خود همراه کرده بود.
امروز خلف شایستهی رهبر شهید که خار چشم دشمنان است، به نیکی از آرمانهای انقلاب و امامین آن و از ملت عزیز پاسداری میکند و نوید خونخواهی و انتقام سر میدهد؛ انتقام همهی آنهایی که در جنگ با امریکای جهانخوار و اسراییل کودککش به شهادت رسیدهاند. از نوزادان چند روزه تا کودکان مدرسه میناب، ... و تا رهبر شهید و خانوادهاش.
دشمن بداند ما پرچم خونخواهی را زمین نمیگذاریم و گوش به فرمان رهبر خود، آمادهی جانفشانی هستیم.
کرمان- روابط عمومی ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات
مستند بلند - تارعشق، پود ارادت - قسمت دوم
